پلکان

برای علاقه مندان به فقه و حقوق

پلکان

برای علاقه مندان به فقه و حقوق

قرار بود کاملا فقهی باشد؛ اما کم کم سیاسی هم شد؛ با رویکرد انتقاد از روشهای غیر اخلاقی دسته های سیاسی.

دنبال کنندگان ۱ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید

در مطالب قبلی وبلاگ در مورد بدزبانی مطالبی آمد و گفته شد که اگر واژه ی « دیوث فرهنگی» متداول شود، به زودی همه چنین نسبت هایی به هم خواهند داد؛ و این روز ها شروع این روند نامبارک را به چشم می بینیم؛ در عین حال، سعی بر آنست که ریشه ی چنین قضایایی به صورت بنیادین تر بررسی شود؛ بنابراین بحث را در ادامه ی مباحث پیشین می آوریم/

گفته شد که مهمترین ایراداتی که بر داعش وارد است - و عین آن اشتباه در مجله یالثارات نیز در حال روی دادن است - وارد شدن به بحث تخصصی استنباط احکام شرعی و مراجعه ی مستقیم به منابع روایی و فتاوی موجود در کتب فقهی است. یکی از آسیب های چنین روشی، عدم توجه به « تدریجی بودن روند تشریع دین » می باشد؛ دین اسلام، آنگاه که در جامعه ی جاهلی بنیان گذارده شد، سنت تدریج در احکام را شدیدا مراعات کرد؛ تاکیدات سوره های اولی قرآن شدیدا بر مبارزه با مظاهر فساد مالی است؛ فقر، به عنوان یک آسیب و نه یک ننگ معرفی شده  و ثروت به عنوان یک وسیله ی آزمایش و زینت حیات دنیوی بازشناسانده می شود. روند تشریع احکام، یک روند کاملاً تدریجی و معقول است: به تدریج که تاکید بر ببخشش اموال و اعطای زکات و... بیشتر شده و ازدواج به عنوان یک ارزش دینی، رنگ و بوی معنوی به خود می گیرد، مجازاتهایی برای کسانی که مرتکب جرایم اخلاقی شوند وضع می شود و کم کم چنین مجازاتهایی سنگین تر نیز می شوند. همین وضعیت در دوره ی معصومین نیز ادامه می یابد؛ در این باره بحث بسیار زیاد است: برخی سنتها نظیر « تحت الحنک بستن» و «خضاب کردن» و... که در دوره ای شدیدا مورد تاکید بوده اند، در دوره ی دیگر رنگ باخته و به حاشیه رانده می شوند؛ حال اگر کسی بدون توجه به چنین مسائلی دست به اجتهاد بزند، نتایج وحشتناکی خواهد داشت.

باز هم تاکید می شود که تردیدی در لزوم حفظ پوشش و تلاش برای احیای این سنت نیکو وجود ندارد؛ اما در جامعه ی امروز که باورهای اساسی دینی مورد تردید جدی جمعیت زیادی قرار گرفته و سنتهای نابجایی که ریشه در رسانه های جمعی به ویژه صدا و سیما دارند، امکان ازدواج جوانان را به شدت محدود کرده و نظام ربوی و تجملگرای اقتصادی حاکم بر کشور، شدیدا بر فقر و شکاف طبقاتی دامن می زند، با چه اولویتی نوبت به دشنام دادن های رکیک به زنان بد پوشش رسیده است؟

دوستی جامعه شناسی داشتم که برایم تعریف می کرد در یک محله، زنان به نحو بسیار افراطی به قمار مشغول بوده اند؛ یک جامعه شناس را مسئول بررسی و حل این مشکل می کنند؛ وی بعد از مدتی متوجه می شود که علت گرایش به قمار در زنان آن محله، بی کاری هست! به دنبال آن اقدام به ایجاد کارگاه های خود اشتغالی برای زنان می کند و این مشکل را در مدتی کوتاه حل می کند؛ قمار و قماربازی به نحو بسیار قابل توجهی از آن محله رخت بر می بندد؛ به نظر شما اگر به جای چنین کاری، مجله ای مثل یالثارات پیدا می شد و روایت مربوط به قمار را در آنجا تیتر می کرد{ بر طبق روایتی، نگاه به شطرنج مانند نگاه کردن به عورت محارم نزدیک است} این مشکل حل می شد؟

عاقلان دانند...


موافقین ۱ مخالفین ۰ ۹۵/۰۵/۱۳
محمدرضا‍ حمیدی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی