پلکان

برای علاقه مندان به فقه و حقوق

پلکان

برای علاقه مندان به فقه و حقوق

قرار بود کاملا فقهی باشد؛ اما کم کم سیاسی هم شد؛ با رویکرد انتقاد از روشهای غیر اخلاقی دسته های سیاسی.

دنبال کنندگان ۱ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید

از قرار معلوم، امروز روز بزرگداشت کوروش کبیر بوده است و ویدئو هایی هم در حال انتشارست که عده ای در حال شعارهایی با رنگ بوی نژادگرایانه و نیز متلک های سیاسی بوده اند؛ شعارهایی مثل « این همه لشکر آمده؛ به عشق کوروش آمده{قافیه نداشت چرا؟} و « ما آریایی هستیم؛ عرب نمی پرستیم» و « آزادی اندیشه؛ با ریش و پشم نمی شه» و غیره...

نویسنده ی این سطور، مدت مدیدی می شود که از خوب و بد کردن قضایا و افراد طفره می رود و معتقدست که ما بیش از آنکه به حکم کردن نیاز داشته باشیم، به تحلیل نامغرضانه نیازمندیم. بنابراین تحلیلی ابتدایی را از این مراسم می نویسم؛ باشد که عمر خود و شما را با این کار به تحلیل نبرده باشم!

یکم: اینکه مدتی هست پویش هایی مثل بزرگداشت کوروش و سه شنبه های بی خودرو و ... راه می افتد، امری مبارک می نماید؛ به هر حال هر ملتی حق دارد اساطیر خود را ارج نهد و مردم را به همراهی در حل مشکلات فرا بخواند و غیره!

دوم: اینکه این قضایا مانند کوه یخ دارای ابعاد پنهان هم هستند، هیچ تردیدی در آن ندارم. البته من عنصر اطلاعاتی نیستم که هر چیز را دارای بُعد امنیتی بدانم؛ اما آن قدر هم ساده لوح هم نیستم که متلک های سیاسی موجود در شعارها را درک نکنم.

سوم: به نظر می رسد تنگ نظریها از یک طرف و شیطنت ها از طرف دیگر دست به دست هم داده و موجب شده هر چیزی از جای خود به در برود. مثلاً داستان لغو کنسرت ها. همه می دانند که امروز در کشوری که در هر «گوشه» اش یک نفر دارد «تار» می زند، و خیابان هایش به شهر فرنگ هزار و یک رنگ می ماند، کسی به خاطر حرمت موسیقی و حفظ عفاف با کنسرت ها مخالف نیست. دوچرخه سواری زنان هم دیگر برای کسی تحریک کننده نیست. مسئله اینست که مخالفان این کارها، رگه هایی از اعتراضات مدنی را در این امور می بینند؛ وگرنه آهنگ تیراژ انتهایی مختارنامه و آرایش های سریال هایی مثل «یوسف پیامبر» و «معمای شاه» نشان می دهد اگر در ورای این کارها نوعی اعتراض نهفته نباشد، معمولا مخالفتی با صدای زنان و آرایش آنان هم در کار نیست!{ این کار البته بدعتی بزرگ است که فعلاً بماند!}

چهارم: وضع امروز به حالتی درآمده که هم اعتراض ممنوع است هم مجاز است! نمی شود واقعاً فهمید چه تعداد از کسانی که در پویش « سه شنبه های بی خودرو» شرکت می کنند، نگران آلودگی هوا هستند و چه تعداشان این کارها را شروعی برای یارگیری در پویش های سیاسی قرار می دهند. اگر تدبیری اندشیده می شد که اعتراضاتِ معقول در جای خود به رسمیت شناخته می شد، و منتقدان نیز به قدری اخلاقمند بودند که در ورای پویش های صوری، به دنبال اهداف دیگری نبودند، نه نیازی بود که نگران روز جهانی کوروش باشیم، نه بی تکلیف می ماندیم که بالاخره دوچرخه مان را سرویس کنیم یا نه؟؟

پ.ن: حالم از شعارهای نژاد پرستانه و حتی نژاد گرایانه به هم می خورد، کاش آنها که شعار می دهند « ما آریایی هستیم، عرب نمی پرستیم» دست کم عینک «ریبون» و گوشی های « آیفون» دست نمی گرفتند تا آریایی بودنشان بیشتر به چشم بیاید. من بر خاک پای  سقراط یونانی، پور سینای ایرانی، مولانای بلخی، علامه طباطبایی آذری، ماندلای آفریقایی و... بوسه می زنم و خاک پای پیامبر امی عرب را - اگر به دستم آید - توتیای چشم می کنم.

 

 

موافقین ۲ مخالفین ۰ ۹۵/۰۸/۰۷
محمدرضا‍ حمیدی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی