پلکان

برای علاقه مندان به فقه و حقوق

پلکان

برای علاقه مندان به فقه و حقوق

قرار بود کاملا فقهی باشد؛ اما کم کم سیاسی هم شد؛ با رویکرد انتقاد از روشهای غیر اخلاقی دسته های سیاسی.

دنبال کنندگان ۱ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید

حج ابراهیمی و حج اینستاگرامی

دوشنبه, ۳۰ مرداد ۱۳۹۶، ۰۲:۰۵ ب.ظ


حج در صورت نمادین خود، از دید بسیاری از مردم تقریباً هیچ است. عده ای از دور دنیا گرد هم می آیند و گرد خانه ای میچرخند! سنگ می اندازند و لبیک می گویند؛ کفن می پوشند و قربانی می کنند. سر می تراشند و برمی گردند... . این مراسم با این شکل و شمایل از دیرباز مورد انتقاد بود است. چنانکه مولوی فریاد برمی دارد:

ای قوم به حج رفته، کجایید کجایید         معشوقه همین جاست! بیایید بیایید.

در سالهای اخیر این اعتراضات وجه دیگری هم پیدا کرد؛ خیلی ها اعتراض کردند که آیا مثلاً دادن پول حج به جوانانی که قصد ازدواج دارند، واجب تر نیست؟ و به علاوه این پول عملاً در جیب کثیف دولتی می رود که از هیچ گونه عنادی نسبت به ما رویگردان نبوده است. آیا این اعتراض وارد است؟

در جواب به این سخت باید میان حج به صورتی که هست و حج به صورتی که باید باشد، تفکیک گذاشت.

حج در آن چهره ای که غالباً هست، یک سفر سیاحتی زیارتی است. باج و خراجی دادن و لقب حاجی ستاندن. با تشریفاتی که قبل از سفر هست و بعد از سفر. و با چمدانی از سوغاتی های چین و ماچین برگشتن و سفره ای دادن و اینستاگرام را معنوی کردن و همین. در این صورت، این عمل در بهترین حالت خود ی عمل بی فایده و بلکه ابلهانه هست. نهایتاً یک تفریحِ غیر مفرّح و به انواع بیهودگی ها مشوّه.

حج در آن صورتی که باید باشد یک سفر به تاریخ گذشته و داستان های اساطیری ست. حتی در مذاهب منحرف شده و عرفان های خود ساخته بر سفر به عنوان یک لازمه ی کامل شدن تاکید هست{مثلاً کتاب کوه پنجم از پائلو کوئیلو}. حج نیز یک سفرست؛  سفر به سرزمینی افسانه ای: جایی و نخستین جایی که کشتن حیوانات و قطع گیاهان و بحث و جدال و حتی آسیب رساندن به خود ممنوع است. همه ی مردم در یک طبقه اند: لباسی یکدست و دوخته نشده. سرزمینی که به تصریح قرآن، مقیم و غیر مقیم در آن مشترکند و این خانه، منادی آرمان برداشته شدن مرزها و ملیت ها و قومیت هاست. و نخستین کنگره ی عظیم گرد همایی مردمان کشورهای اسلامی.  قدم بر جای ابراهیم نهادن و با یاد او، سنگ زدن به شیاطینی که انسان را از قربانی کردن متعلقاتش باز می دارند. و همگام با هاجر دویدن و شکرانه ی جوشیدن آب از بیابان را به جای آوردن. آیا این تصویر تصویری از آرمان شهر اسلامی نیست؟ و آیا روزی وسعت حرم به وسعت کره ی زمین خواهد رسید؟ امیدی هست.

در این حالت، این مغلطه هست که بگوییم هیچ کسی نباید به حج برود و باید هزینه ها را هزینه ی فقیران کرد. آری؛ رفع فقر از جامعه ی اسلامی یک آرمان است و مسئله ی حج ابراهیمی{ نه حج لاکچری و اینستاگرامی}هم یک آرمان است. این دو هیچ یک نباید فدای دیگری شوند. البته باید کسانی به این سفر بروند، که سفیرانِ چنین دیدگاهی و مبلغان وحدت در چنین نگاهی باشند. در حج است که مسلمانان مستقیماً می بینند نه ایرانیان آتش پرستند، نه اهل سنت دشمن اهل بیتند؛ نه فلسطینی ها وطن فروشند. در حج است که مرزهای احمقانه ی ملیت و قومیت فرومی ریزد و در کنار زنده شدن و معنا گرفتن اساطیر و اسطوره های دینی، چهره ای نمادین از آرمان شهر اسلامی نشان داده می شود. آیا این فراخوان عظیم و سترگ را باید با بهانه های واهی کنار گذاشت؟ هرگز.

قطعاً برای اینکه حج به چنین رویایی تبدیل شود، نیاز به آموزش به حجاج داریم؛ نیاز به فرهنگ سازی داریم؛ حتی می شود در این بین فرهنگ های جدیدی نیز پی ریزی کرد: رسمی را شروع کنیم که هر کس به حج واجب می رود، سرپرستی یک کودک بی سرپرست را نیز به عهده بگیرد. این کارها شدنی است. این خانه را باید به این گونه ساخت نه اینکه از بیخ و بن برانداخت.

در مورد جنایات رژیم سعودی و چگونگی مقابله با آن مطالبی خواهد آمد. بدیهی است که نوشته های بالا، در صورتی است که خطر جانی یا آبرویی حاجیان را تهدید نکند.

https://t.me/tashir


موافقین ۱ مخالفین ۰ ۹۶/۰۵/۳۰
محمدرضا‍ حمیدی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی