پلکان

برای علاقه مندان به فقه و حقوق

پلکان

برای علاقه مندان به فقه و حقوق

قرار بود کاملا فقهی باشد؛ اما کم کم سیاسی هم شد؛ با رویکرد انتقاد از روشهای غیر اخلاقی دسته های سیاسی.

دنبال کنندگان ۱ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید

۳ مطلب در بهمن ۱۳۹۵ ثبت شده است

استخدام فوری کارشناس هواشناسی؛ گرایش بادها!!!!!

پنجشنبه, ۲۸ بهمن ۱۳۹۵، ۱۱:۴۶ ب.ظ

به یک کارشناس هواشناسی، جهت تعیین سرعت و مسیر باد در انتخابات 96 نیازمندیم؛

جهت تعیین خط مشی.

با پورسانت عالی.


۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۸ بهمن ۹۵ ، ۲۳:۴۶
محمدرضا‍ حمیدی

دعوای حزبی؛ آشتی ملّی.

شنبه, ۲۳ بهمن ۱۳۹۵، ۰۹:۱۸ ب.ظ

حرف از آشتی ملّی و دیدار با محصوران است؛ خبری که عده ای به دنبال پر رنگ کردن آن هستند. من حقیقتاً نمی فهمم آشتی سر چیست؟ البته آشتی خوب است ولی خب قواعدی دارد؛ چند سال پیش انتخاباتی شد، فردی رای آورد و فردی اعلام تقلب کرد. عده ای از مردم ادعای تقلب را باور کردند و برخی نیز آن را نپذیرفتند. آشوبهای خیابانی و اتفاقات ناگوار اتفاق افتاد. ممکن بود کار از دست همه بیرون برود. چیزی ثابت نشد؛ ادعای تقلب کم کم جای خود را به ادعای تخلف گسترده داد؛ یار کِشی ها تغییر کرد؛ ادای تقلب، اندک اندک رنگ باخت و  کاندیدهای شکست خورده حصر خانگی شدند و اوضاع بعد از حدود یک سال رو به آرامش گذاشت.

حال آشتی بین چه کسانی باید برقرار شود؟ اگر محصوران پی به خطای خود برده اند، صادقانه باید بیان کنند و تاوان سنگین خطای خویش را هم بپذیرند. اگر هم معتقدند که خطا نکرده اند که خب ... .

 بین ملت هیچ درگیری نیست تا نیاز به آشتی داشته باشد. آشتی بدون اقرار به اشتباه و مشخص کردن مقصر یا مقصران و گرفتن ضمانتهای لازم برای عدم تکرار چنین رویدادهایی، آغاز یک درگیری دیگرست. اگر حس شود که هر بازنده ای در انتخابات{ هر چند انتخابات واقعا بازنده ندارد} حق به هم زدن بازی را دارد و بعد از مدتی که موفق به تغییر بازی نشد، می تواند درخواست آشتی بدهد، سنگ روی سنگ بند نمی شود...

نباید فریب این عنوان زیبا را خورد؛ این آشتی ملّی هم چیزی هست در مایه های بانک ملی و بانک ملت و... که همه چیزست مگر ملّی و به درد همه می خورند به جز ملت!

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۳ بهمن ۹۵ ، ۲۱:۱۸
محمدرضا‍ حمیدی

استقلال؛ آزادی؛ پیروزی!

سه شنبه, ۱۹ بهمن ۱۳۹۵، ۱۱:۰۷ ب.ظ


آخرین باری که از نتیجه ی یک فوتبال شاد شدم و شادی کردم، قهرمانی تیم پرتغال بود{ هر چند در کل هوادار بارسا بودم}؛ رونالدو یک نماد است: فردی که پیشتر از ملت خود حرکت می کند و تاوان ناتوانی هم تیمیهایش را می دهد؛ اما یکبار هم تیمیهایش مرام گذاشتند و پرتغال را قهرمانی کردند: آرزو کردم که روزهایمان پرتغالی باشند.

امروز استقلال هم گل کاشت؛ {هر چند در کل ورزش قهرمانی را کلاه گشادی بر سر ملت می دانم؛ و هر چند آن زمان که دل و دماغم بود، پرسپولیسی بودم}

استقلال ایستاد؛ در برابر یک تیم نجومی ایستاد و خورشیدش را بر ستارگان آنها غالب کرد؛ السد با تمام ستاره هایش، به ژنرال جوان احترام گذاشت! کاش این نگاه در همه جا جا بیفتد: تکیه بر داشته ­ها. این طوری می شود خیلی از معادلات را تغییر داد. حتی اگر همه ی کارشناسان، چیز دیگری بگویند و حرف دیگری را بزنند؛ امروز استقلال در آزادی در برابر نجومی ها، کارشناسان، پول نفت محور ها،  و... پیروز شد. تا باد چنین بادا!

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۹ بهمن ۹۵ ، ۲۳:۰۷
محمدرضا‍ حمیدی